The Lost Balloon | بادکنک گمشده

Eli: Oh no! My red balloon is gone!

وای نه! بادکنک قرمز من گم شد!

Eli: I had it near the bench.

من آن را نزدیک نیمکت داشتم.

Nik: Let's look on the grass.

بیا روی چمن بگردیم.

Eli: Okay, I will look slowly.

باشه، من آرام می‌گردم.

Nik: I see red string by the tree.

من نخ قرمز را کنار درخت می‌بینم.

Eli: My balloon! It went so far.

بادکنکم! خیلی دور رفته بود.

Nik: Wait, it is stuck on a branch.

صبر کن، روی شاخه گیر کرده.

Eli: Can you reach it, Nik?

می‌توانی به آن برسی، نیک؟

Nik: I will try from under the branch.

از زیر شاخه امتحان می‌کنم.

Eli: I can help with my hands.

من هم با دست‌هایم کمک می‌کنم.

Nik: Careful... now the string is free!

آرام... حالا نخ آزاد شد!

Eli: Thank you, Nik! You helped me.

ممنون، نیک! تو به من کمک کردی.

Nik: Friends help friends every day.

دوست‌ها هر روز به هم کمک می‌کنند.

Eli: My balloon is safe again.

بادکنکم دوباره سالم است.

Eli: Now I feel happy and calm.

حالا خوشحال و آرام هستم.

Nik: Let's walk together and smile.

بیا با هم راه برویم و لبخند بزنیم.

Eli: Yes, the park feels bright now.

بله، حالا پارک روشن و شاد است.

Nik: I love happy days with you.

من روزهای شاد با تو را دوست دارم.

Eli: My red balloon floats with me.

بادکنک قرمز من کنارم شناور است.

Nik: Hold it tight when the wind comes.

وقتی باد می‌آید، محکم نگهش دار.

Eli: I will hold it with one hand.

من آن را با یک دست می‌گیرم.

Nik: Good idea. It stays close to you.

فکر خوبی است. نزدیک تو می‌ماند.

Eli: Thank you, friend. Let's go home.

ممنون، دوست من. بیا به خانه برویم.

در پارک، بادکنک قرمز گم می‌شود و Eli و Nik با کمک هم آن را پیدا می‌کنند و دوباره خوشحال می‌شوند.