وقتی با صفحه خالی روبه‌رو می‌شوید، پیدا کردن اولین جمله رایتینگ انگلیسی سخت به نظر می‌رسد. این راهنما یک روش کوتاه به شما می‌دهد تا سؤال را به نقشه متن تبدیل کنید، پیش‌نویس را قدم‌به‌قدم بنویسید و با بازخورد بهترش کنید.
برای خوب نوشتن، لازم نیست از همان ابتدا دنبال جمله‌های بی‌نقص بگردید. اول هدف متن و ایده اصلی هر بند را مشخص می‌کنید. بعد جمله‌ها را می‌نویسید و در پایان، ساختار، واژه‌ها و خطاها را بررسی می‌کنید. می‌توانید این چرخه را در تمرین‌های کلاسی و بستر آنلاین اینترلن تکرار کنید. اگر هم هدف شما رایتینگ آیلتس باشد، همین روش را متناسب با سؤال و معیارهای ارزیابی به کار می‌برید.
پیش از نوشتن، چطور سؤال را به نقشه متن تبدیل کنیم؟
پیش از نوشتن، ببینید سؤال از شما چه می‌خواهد: توضیح یک موضوع، توصیف یک چیز یا بیان نظر؟ این تشخیص مسیر متن را مشخص می‌کند. مثلاً در سؤال «آیا یادگیری زبان انگلیسی با بازی برای کودکان مفید است؟ نظر خود را با دو دلیل بیان کنید»، موضوع یادگیری زبان با بازی است. خواسته سؤال هم بیان نظر و آوردن دو دلیل است، نه توصیف بازی‌ها.
حالا نقشه‌ای کوتاه بنویسید: نظر شما «بله، مفید است». ایده اول «مشارکت بیشتر کودک» است؛ برای مثال، کودک در یک بازی گروهی به پرسش‌های انگلیسی پاسخ می‌دهد. ایده دوم «تکرار واژه‌ها» است؛ برای مثال، هنگام بازی چند بار نام اشیا را به کار می‌برد. متن را با یک جمله برای بیان نظر شروع کنید، برای هر ایده یک بند بنویسید و با یک جمله کوتاه به سؤال برگردید.
برای هر ایده، یادداشت یک دلیل یا مثال کافی است. برنامه‌ریزی نباید جای نوشتن پیش‌نویس را بگیرد. پس از نوشتن، متن را با خواسته سؤال مقایسه کنید و ببینید هر دو ایده را توضیح داده‌اید یا نه.
متن را از کدام جمله شروع کنیم و بندها را چطور بسازیم؟
جمله نخست باید موضوع و جهت پاسخ را روشن کند. اگر قرار است درباره نقش بازی در یادگیری واژه‌های انگلیسی کودکان بنویسید، سؤال را عیناً تکرار نکنید. به‌جای آن بنویسید: Games can help children practise English words. خواننده از همین جمله می‌فهمد متن درباره تمرین واژه‌هاست و قرار است فایده بازی را توضیح دهد.
حالا یک بند را به همین ایده اختصاص دهید. جمله اول بند، ایده اصلی را بیان کند. جمله بعدی توضیح دهد این اتفاق چگونه رخ می‌دهد و جمله سوم مثالی مشخص بیاورد. نمونه بند: Games give children a reason to use new words. To finish a task, they need to recognise or say the correct word. For example, in a matching game, a child reads “apple” and chooses its picture. هر سه جمله به یک ایده مربوط‌اند. اگر بند دیگری می‌نویسید، برای آن یک ایده اصلی جداگانه انتخاب کنید.
در پایان، پاسخ را کوتاه جمع‌بندی کنید: Therefore, games can help children practise English words. جمله پایانی نباید دلیل یا مثال تازه‌ای وارد کند. هنگام بازخوانی، ببینید هر جمله به ایده بند خودش کمک می‌کند یا نه؛ جمله‌های نامرتبط را حذف کنید.
چطور پیش‌نویس را بدون گیرکردن روی هر واژه بنویسیم؟
در پیش‌نویس، هدف این نیست که هر جمله از همان ابتدا بی‌نقص باشد. ایده‌ها را به همان ترتیبی که در نقشه متن مشخص کرده‌اید، روی صفحه بیاورید و بعد سراغ جمله بعدی بروید. اگر برای انتخاب یک واژه چند دقیقه مکث کنید، ممکن است رشته فکر را از دست بدهید. انتخاب واژه دقیق‌تر و اصلاح جمله‌ها را به مرحله بازبینی موکول کنید.
برای مثال، اگر می‌خواهید بگویید خسته بودید و به خانه رفتید، جمله روشنِ I was tired, so I went home. انتخاب بهتری است. جمله‌ای مانند As a consequence of experiencing fatigue, I absconded to my residence. پیچیده‌تر است، اما واژه absconded معمولاً معنای فرار کردن دارد و منظور شما را درست نمی‌رساند. دشوار بودن واژه، متن را بهتر نمی‌کند.
اگر واژه‌ای به ذهنتان نمی‌رسد، همان مفهوم را با واژه‌های آشناتر بیان کنید. می‌توانید کنار جمله، واژه موردنظرتان را به فارسی یادداشت کنید و نوشتن را ادامه دهید. پس از پایان پیش‌نویس، متن را دوباره بخوانید: آیا ترتیب ایده‌ها روشن است؟ آیا هر جمله همان چیزی را می‌گوید که قصد داشتید؟ سپس واژه‌ها و خطاها را اصلاح کنید. این ترتیب کمک می‌کند تمرین نوشتن با گیرکردن روی یک کلمه متوقف نشود.
بعد از نوشتن، چه چیزهایی را بررسی کنیم و از چه کسی بازخورد بگیریم؟
بعد از نوشتن، متن را به‌ترتیب بازبینی کنید. اول ببینید به سؤال پاسخ داده‌اید و ترتیب ایده‌ها برای خواننده قابل‌فهم است یا نه. سپس سراغ خطاهای زبانی پرتکرار بروید. این فهرست کوتاه کمک می‌کند هنگام بازبینی، از هدف اصلی متن دور نشوید:
- آیا به همه بخش‌های سؤال پاسخ داده‌ام؟ آیا هر بند به‌روشنی به بند بعدی وصل می‌شود؟
- کدام خطا، مانند زمان فعل یا ترتیب کلمات، در چند جمله تکرار شده است؟
- برای تمرین بعدی، اصلاح کدام یک یا دو نوع خطا را در اولویت بگذارم؟
لازم نیست همه جمله‌ها را یک‌باره بازنویسی کنید. برای کودک یا نوجوان، بازخورد مشخص معلم از تذکر کلیِ «بهتر بنویس» کاربردی‌تر است. فرض کنید زبان‌آموز درباره آخر هفته خود نوشته و در چند جمله، فعل گذشته را به شکل حال آورده است. معلم می‌تواند دو جمله را نشان دهد، شکل درست فعل را توضیح دهد و بخواهد زبان‌آموز در متن بعدی، فعل‌های گذشته را خودش بررسی کند. در کلاس آنلاین اینترلن نیز می‌توان نوشتن، دریافت چنین بازخوردی و تمرین دوباره را به یک چرخه منظم تبدیل کرد.
اگر هدف رایتینگ آیلتس باشد، این روش چه تغییری می‌کند؟
اگر هدف شما رایتینگ آیلتس است، چرخه برنامه‌ریزی، نوشتن و بازبینی تغییر نمی‌کند؛ فقط باید آن را با نوع تسک و زمان آزمون هماهنگ کنید. برای هر سه مرحله زمان در نظر بگیرید. در تمرین‌های بعدی، این زمان‌بندی را با توجه به سرعت نوشتن خود تنظیم کنید تا بازبینی از برنامه حذف نشود.
- Task 1: در آزمون آکادمیک، ابتدا نوع داده‌ها و نکات اصلی را مشخص کنید. در آزمون جنرال، موضوع نامه، مخاطب و مواردی را که باید پوشش دهید بشناسید. سپس فقط اطلاعات مرتبط را وارد پیش‌نویس کنید.
- Task 2: پیش از نوشتن، موضع خود و دلایل پشتیبان آن را انتخاب کنید. در پیش‌نویس، هر دلیل را روشن توضیح دهید. هنگام بازبینی، بررسی کنید که متن به سؤال پاسخ می‌دهد و موضع شما در سراسر آن یکسان مانده است.
بازبینی را فقط به یافتن غلط‌های املایی محدود نکنید. پاسخ به سؤال، انسجام متن، کاربرد واژگان و درستی دستور زبان را نیز با توجه به معیارهای ارزیابی آزمون بررسی کنید. دریافت بازخورد بر همین اساس، به اصلاح نوشته بعدی کمک می‌کند؛ اما این روش جای تمرین اختصاصی رایتینگ آیلتس را نمی‌گیرد.
پرسش‌های متداول
چطور رایتینگ آیلتس بنویسیم؟
ابتدا خواستهٔ تسک ۱ یا تسک ۲ را دقیق بخوانید و یک طرح کوتاه برای پاسخ بنویسید. سپس متن را بر اساس طرح بنویسید و بخشی از زمان را به بازبینی پاسخ‌دهی به سؤال، انسجام، واژگان و دستور زبان اختصاص دهید.
