مکالمه انگلیسی برای آشنایی؛ از سلام تا گفت‌وگوی کوتاه

کپی شد!

در این صفحه یاد می‌گیرید بعد از گفتن «Hello» چگونه خودتان را معرفی کنید، سؤال ساده بپرسید و گفت‌وگوی آشنایی را ادامه دهید. چند مکالمه کوتاه انگلیسی با معنی فارسی می‌بینید تا مسیر صحبت از سلام تا خداحافظی را در یک موقعیت واقعی تمرین کنید.

شاید سلام‌کردن را بلد باشید، اما وقتی طرف مقابل جواب می‌دهد، ندانید جمله بعدی چیست. گفتن نام، پرسیدن نام طرف مقابل و مطرح‌کردن یک سؤال ساده می‌تواند مکالمه را جلو ببرد. بعد از پاسخ او هم می‌توانید به یک نکته مشترک، مثل علاقه یا فعالیت روزمره، اشاره کنید. به این ترتیب، جمله‌ها به هم وصل می‌شوند و گفت‌وگو شبیه فهرستی از پرسش‌های حفظی نخواهد بود.

نمونه‌ها برای زبان‌آموز مبتدی نوشته شده‌اند و یک گفت‌وگوی ساده میان دو کودک را هم شامل می‌شوند. در نسخه کودکانه، سؤال‌ها کوتاه و متناسب با توان پاسخ‌دادن کودک‌اند؛ او می‌تواند نوبت خود را در گفت‌وگو تمرین کند، نه اینکه فقط چند عبارت جداگانه را تکرار کند. اگر پاسخ طرف مقابل کوتاه بود یا مکالمه مکث کرد، می‌بینید چطور با یک سؤال دیگر ادامه دهید یا محترمانه خداحافظی کنید. لازم نیست همه جمله‌ها را یک‌جا حفظ کنید؛ کافی است ترتیب آشنایی را بشناسید و هر بخش را جداگانه تمرین کنید.

۱. چطور گفت‌وگو را با یک سلام مناسب شروع کنیم؟

برای شروع آشنایی به جمله‌ای بلند یا پیچیده نیاز ندارید. یک سلام مناسب بگویید، حال طرف مقابل را بپرسید و به پاسخ او گوش کنید. همین رفت‌وبرگشت کوتاه، راه را برای پرسیدن نام یا ادامه گفت‌وگو باز می‌کند. انتخاب سلام به موقعیت بستگی دارد: با هم‌سن‌وسال خود می‌توانید دوستانه‌تر صحبت کنید، اما در برخورد با فردی که نمی‌شناسید یا در یک موقعیت رسمی، بهتر است شروع محترمانه‌تری داشته باشید.

• دوستانه: “Hi! How are you?” یعنی «سلام! حالت چطوره؟» پاسخ کوتاه: “I’m good, thanks. How about you?” یعنی «خوبم، ممنون. تو چطوری؟»
• رسمی‌تر: “Hello. How are you today?” یعنی «سلام. امروز حالتان چطور است؟» پاسخ: “I’m fine, thank you. And you?” یعنی «خوبم، متشکرم. شما چطور؟»
• شروع کوتاه دیگر: “Good morning! How are you?” یعنی «صبح‌به‌خیر! حالتان چطور است؟» این عبارت زمانی مناسب است که گفت‌وگو را صبح آغاز می‌کنید.

در هر سه نمونه، سؤال «حالت چطور است؟» فقط بخشی از شروع مکالمه است؛ طرف مقابل هم فرصتی برای پاسخ و پرسیدن حال شما دارد. لازم نیست پاسخ را حفظ کنید و همیشه دقیقاً یک جمله بگویید. اگر حالتان خوب است، “I’m good, thanks” کافی است. سپس با “How about you?” سؤال را به طرف مقابل برگردانید. این کار باعث می‌شود گفت‌وگو به یک سلام یک‌طرفه محدود نماند.

برای کودک یا نوجوان، بهتر است ابتدا همین الگوی کوتاه را تمرین کنید: سلام، پرسیدن حال، پاسخ و پرسیدن دوباره. می‌توانید نقش‌ها را عوض کنید تا هر بار یک نفر آغازکننده باشد. وقتی این بخش روان شد، قدم بعدی پرسیدن نام است؛ مثلاً “What’s your name?” یعنی «اسمت چیه؟». در موقعیت رسمی‌تر، “What is your name?” همان سؤال را با ساختار کامل بیان می‌کند. هدف این نیست که زبان‌آموز چند سلام را پشت سر هم بگوید؛ هدف این است که یک شروع مناسب انتخاب کند و پس از شنیدن پاسخ، گفت‌وگو را ادامه دهد.

۲. بعد از سلام، خودمان را چطور معرفی کنیم؟

بعد از سلام، معرفی را با اطلاعات لازم شروع کنید: نامتان چیست و در چه موقعیتی با طرف مقابل صحبت می‌کنید؟ در بیشتر آشنایی‌های کوتاه، گفتن نام کافی است. اگر در کلاس یا یک فعالیت گروهی هستید، می‌توانید نقش خود را هم اضافه کنید. لازم نیست همان ابتدا درباره سن، نشانی یا جزئیات شخصی حرف بزنید. در مکالمه انگلیسی برای آشنایی، یک معرفی کوتاه به طرف مقابل فرصت می‌دهد نام خود را بگوید و گفت‌وگو را ادامه دهد.

• My name is Sara. یعنی «اسم من سارا است.» جمله‌ای ساده برای معرفی در کلاس یا هنگام آشنایی با یک هم‌گروهی جدید است.
• I’m Ali. یعنی «من علی هستم.» این شکل کوتاه‌تر هم طبیعی است و کودک می‌تواند آن را به‌راحتی در گفت‌وگو به کار ببرد.
• I’m in your English class. یعنی «من در کلاس زبان شما هستم.» وقتی لازم است موقعیت خود را توضیح دهید، همین یک جمله کافی است.
• I’m your new classmate. یعنی «من هم‌کلاسی جدیدت هستم.» این جمله برای نوجوانی مناسب است که می‌خواهد خود را به هم‌کلاسی‌اش معرفی کند.
• Nice to meet you, Sara. یعنی «از آشنایی با تو خوشحالم، سارا.» این پاسخ طبیعی طرف مقابل است؛ او می‌تواند بعد از آن نام خودش را بگوید.
• Nice to meet you too. یعنی «من هم از آشنایی با تو خوشحالم.» با این پاسخ، معرفی دوطرفه می‌شود و گفت‌وگو می‌تواند ادامه پیدا کند.

برای تمرین مکالمه ساده انگلیسی برای کودکان، جمله‌ها را در یک موقعیت قابل‌تصور کنار هم بگذارید. یک کودک می‌گوید: I’m Ali. کودک دیگر پاسخ می‌دهد: I’m Sara. Nice to meet you, Ali. سپس علی می‌گوید: Nice to meet you too. در این تمرین، کودک فقط یک عبارت حفظ نمی‌کند؛ یاد می‌گیرد پس از معرفی خود، به معرفی نفر مقابل هم گوش دهد و پاسخ بدهد.

برای نوجوانان، موقعیت را کمی واقعی‌تر کنید: آشنایی با هم‌گروهی در کلاس زبان یا ورود به یک جلسه آنلاین. نوجوان می‌تواند پس از گفتن نامش، در صورت نیاز اضافه کند که هم‌کلاسی جدید است. اگر طرف مقابل هم خودش را معرفی کرد، گفت‌وگو آماده مرحله بعد است: پرسیدن یک سؤال کوتاه درباره کلاس یا فعالیت مشترک. به این ترتیب، معرفی پایان مکالمه نیست؛ پلی است برای ادامه‌دادن آن.

۳. برای آشناشدن، چه سؤال‌های ساده‌ای بپرسیم؟

بعد از معرفی، گفت‌وگو را با پرسشی ادامه دهید که پاسخ آن کوتاه باشد. لازم نیست چند سؤال را پشت سر هم بپرسید. یک سؤال بپرسید، به پاسخ گوش دهید و با واکنشی کوتاه نشان دهید که آن را شنیده‌اید. این ترتیب، مکالمه انگلیسی کوتاه بین دو نفر را طبیعی‌تر می‌کند و به طرف مقابل فرصت می‌دهد خودش هم سؤال بپرسد.

• Where are you from? یعنی «اهل کجا هستی؟» پاسخ: I’m from Shiraz. یعنی «من اهل شیرازم.» واکنش: Oh, nice! یعنی «چه خوب!» پرسیدن شهر برای آشنایی کافی است؛ سراغ نشانی دقیق نروید.
• What do you like to do? یعنی «دوست داری چه کاری انجام بدهی؟» پاسخ: I like drawing. یعنی «نقاشی‌کشیدن را دوست دارم.» واکنش: That sounds fun! یعنی «به نظر سرگرم‌کننده می‌آید!» این سؤال به طرف مقابل اجازه می‌دهد درباره علاقه‌ای که خودش انتخاب می‌کند حرف بزند.
• Do you like games? یعنی «بازی‌ها را دوست داری؟» پاسخ: Yes, I do. یعنی «بله، دوست دارم.» واکنش: Me too! یعنی «من هم همین‌طور!» اگر پاسخ منفی بود، می‌توانید بگویید That’s okay.؛ یعنی «اشکالی ندارد» و موضوع را عوض کنید.
• What’s your favorite game? یعنی «بازی موردعلاقه‌ات چیست؟» پاسخ: I like word games. یعنی «بازی‌های کلمه‌ای را دوست دارم.» واکنش: That’s interesting! یعنی «جالب است!» این پرسش را وقتی مطرح کنید که طرف مقابل گفته باشد بازی را دوست دارد.

برای کودک، همین الگوی کوتاه کافی است: یک نفر می‌پرسد، دیگری جواب می‌دهد و نفر اول واکنش نشان می‌دهد. در تمرین تعاملی می‌توان جای دو نفر را عوض کرد تا کودک فقط پاسخ‌گو نباشد و پرسیدن را هم تجربه کند. لازم نیست همه این سؤال‌ها در یک گفت‌وگو استفاده شوند؛ یک یا دو سؤال مرتبط، بهتر از فهرستی از پرسش‌های بی‌ارتباط است.

در برخورد اول درباره نشانی خانه، درآمد یا مسائل خانوادگی نپرسید. اگر گفت‌وگو خوب پیش رفت، با What about you? یعنی «تو چطور؟» نوبت صحبت را به نفر دیگر بدهید. اگر هم زمان گفت‌وگو تمام شد، یک پایان ساده مانند Nice talking to you. یعنی «از صحبت با تو خوشحال شدم» کافی است.

۴. چطور از معرفی اولیه به یک موضوع مشترک برسیم؟

بعد از معرفی اولیه، لازم نیست سراغ مجموعه‌ای از سؤال‌های تازه بروید. به پاسخ طرف مقابل توجه کنید و از همان پاسخ، موضوعی آشنا برای ادامه گفت‌وگو پیدا کنید؛ مثلاً سرگرمی یا کاری که در طول روز انجام می‌دهد. تفاوت این روش با سؤال‌پشت‌سؤال پرسیدن این است که فقط اطلاعات جمع نمی‌کنید. نشان می‌دهید حرف او را شنیده‌اید و با گفتن تجربه‌ای کوتاه از خودتان، فرصتی برای پیدا کردن علاقه مشترک می‌سازید.

• سرگرمی: A: «I like drawing.» (نقاشی‌کردن را دوست دارم.) B: «That’s nice. I like drawing, too. What do you usually draw?» (چه خوب. من هم نقاشی را دوست دارم. معمولاً چه چیزی می‌کشی؟) A: «Mostly animals.» (بیشتر حیوانات.) B: «Me too! I drew a cat yesterday.» (من هم همین‌طور! دیروز یک گربه کشیدم.) در این رفت‌وبرگشت، سؤال دوم از پاسخ طرف مقابل می‌آید. اشاره به علاقه مشترک و یک تجربه کوتاه، ادامه مکالمه را طبیعی‌تر می‌کند.
• فعالیت روزمره: A: «I usually walk in the park after work.» (معمولاً بعد از کار در پارک قدم می‌زنم.) B: «I enjoy walking, too. Do you listen to music when you walk?» (من هم پیاده‌روی را دوست دارم. موقع راه‌رفتن موسیقی گوش می‌دهی؟) A: «Yes, sometimes.» (بله، گاهی.) B: «Me too. What kind of music do you like?» (من هم همین‌طور. چه نوع موسیقی دوست داری؟) اینجا موضوع موسیقی ناگهانی وارد گفت‌وگو نمی‌شود؛ از دلِ فعالیتی که طرف مقابل گفته، شکل می‌گیرد.

اگر پاسخ کوتاه بود، مجبور نیستید چند سؤال پی‌درپی بپرسید. می‌توانید ابتدا بخش مهم پاسخ را بازتاب دهید: «Oh, you like drawing!» سپس یک جمله درباره خودتان بگویید و تنها یک سؤال مرتبط بپرسید. اگر طرف مقابل با جزئیات جواب داد، همان جزئیات راهنمای سؤال بعدی شماست. به این ترتیب، مکالمه شبیه پرسش‌نامه نمی‌شود و هر دو نفر فرصت حرف‌زدن دارند.

برای کودک و نوجوان، موضوع را به چیزی نزدیک به تجربه روزانه‌شان محدود کنید؛ مانند بازی، نقاشی یا ورزش. در تمرین تعاملی، می‌توان ابتدا پاسخ را شنید و بعد از زبان‌آموز خواست از میان چند جمله، ادامه مرتبط را انتخاب کند. هدف این است که پس از آشنایی اولیه، بتواند یک علاقه مشترک پیدا کند و گفت‌وگویی کوتاه را پیش ببرد.

۵. یک مکالمه کوتاه دونفره برای آشنایی چه شکلی است؟

در این نمونه، دو نفر برای نخستین بار در یک باشگاه مکالمه با هم روبه‌رو می‌شوند. گفت‌وگو از سلام شروع می‌شود، به یک علاقه مشترک می‌رسد و با شروع کلاس پایان می‌یابد. هر نوبت را همراه با ترجمه بخوانید و ببینید پاسخ هر نفر چگونه به حرف نفر قبل وصل می‌شود.

• Sam: Hi, I’m Sam. Is this your first time here?

  سلام، من سم هستم. اولین بار است که اینجا می‌آیی؟

• Mina: Hi, Sam. I’m Mina. Yes, it’s my first time at this conversation club.

  سلام، سم. من مینا هستم. بله، اولین بارم است که به این باشگاه مکالمه می‌آیم.

• Sam: Nice to meet you, Mina. What do you like to do in your free time?

  از آشنایی با تو خوشحالم، مینا. در وقت آزادت دوست داری چه کار کنی؟

• Mina: I like watching movies. How about you?

  من تماشای فیلم را دوست دارم. تو چطور؟

• Sam: Me too. What kind of movies do you like?

  من هم همین‌طور. چه جور فیلم‌هایی دوست داری؟

• Mina: I like funny movies. Do you have a favorite one?

  فیلم‌های کمدی را دوست دارم. تو فیلم موردعلاقه‌ای داری؟

• Sam: Yes, but I can’t remember its name right now.

  بله، ولی الان اسمش یادم نمی‌آید.

• Mina: That’s okay. We can talk about it next time.

  اشکالی ندارد. می‌توانیم دفعه بعد درباره‌اش حرف بزنیم.

• Sam: Sure. The class is starting. Shall we go in?

  حتماً. کلاس دارد شروع می‌شود. برویم داخل؟

• Mina: Yes, let’s go. It was nice talking to you.

  بله، برویم. از صحبت با تو خوشحال شدم.

برای استفاده از این مکالمه انگلیسی کوتاه، لازم نیست همه جمله‌ها را حفظ کنید. به مسیر آن توجه کنید: مینا به پرسش پاسخ می‌دهد و با «How about you?» سؤال را به سم برمی‌گرداند. سم هم به‌جای عوض‌کردن موضوع، درباره فیلم‌ها بیشتر می‌پرسد. وقتی کلاس شروع می‌شود، گفت‌وگو را طبیعی تمام می‌کنند.

واژه‌ها و عبارت‌های ضروری: «first time» یعنی بار اول؛ «free time» یعنی وقت آزاد؛ «How about you?» یعنی «تو چطور؟» و سؤال را به طرف مقابل برمی‌گرداند. «That’s okay» برای گفتن «اشکالی ندارد» به کار می‌رود و «next time» یعنی دفعه بعد.

۶. دو کودک چطور به انگلیسی با هم آشنا شوند؟

برای کودک، آشنایی می‌تواند از سلام و گفتن نام شروع شود و با یک علاقه آشنا مثل نقاشی ادامه پیدا کند. در این مکالمه ساده انگلیسی بین دو دوست کودکانه، سارا و علی فقط درباره چیزی حرف می‌زنند که هر دو می‌شناسند. لازم نیست کودک همه جمله‌ها را به ترتیب حفظ کند. کافی است سلام کند، به پاسخ طرف مقابل گوش بدهد و از میان جمله‌های کوتاه، جمله مناسب را انتخاب کند.

• سارا: Hi! I’m Sara. — سلام! من سارا هستم.
• علی: Hi, Sara! I’m Ali. — سلام، سارا! من علی هستم.
• سارا: Do you like drawing? — نقاشی‌کشیدن را دوست داری؟
• علی: Yes, I do. Do you? — بله، دوست دارم. تو چطور؟
• سارا: Yes! I draw cats. — بله! من گربه می‌کشم.
• علی: I draw cars. — من ماشین می‌کشم.
• سارا: Can we draw tomorrow? — می‌توانیم فردا نقاشی بکشیم؟
• علی: Yes! Let’s draw tomorrow. — بله! بیا فردا نقاشی بکشیم.
• سارا: Great! See you tomorrow. — عالیه! فردا می‌بینمت.
• علی: See you! — می‌بینمت!

تمرین دونفره برای والد یا مدرس: به هر کودک یک کاغذ بدهید و از او بخواهید چیزی را که دوست دارد بکشد؛ مثلاً گربه، ماشین یا توپ. بعد دو کودک روبه‌روی هم بنشینند. نفر اول سلام کند و نامش را بگوید. نفر دوم پاسخ بدهد و نام خودش را بگوید. سپس یکی درباره نقاشی دوستش سؤال کند و منتظر جواب بماند. پاسخ‌ها باید با نقاشی واقعی هر کودک هماهنگ باشند، نه با متن نمونه.

در دور بعد، جای شروع‌کننده‌ها را عوض کنید تا هر دو فرصت پرسیدن و پاسخ‌دادن داشته باشند. اگر کودکی کلمه‌ای را نمی‌داند، والد یا مدرس فقط همان کلمه را کمک کند و اجازه بدهد کودک جمله کوتاهش را خودش بسازد. پایان گفت‌وگو هم انتخابی باشد: می‌توانند برای نقاشی‌کشیدن قرار بگذارند یا با یک «See you!» خداحافظی کنند.

۷. اگر مکالمه مکث کرد یا وقت خداحافظی رسید، چه بگوییم؟

در گفت‌وگوی آشنایی، ممکن است حرف طرف مقابل را نشنوید یا برای پیدا کردن پاسخ به چند ثانیه وقت نیاز داشته باشید. نفهمیدن یک جمله به معنی پایان مکالمه نیست. کافی است کوتاه و مؤدبانه بگویید چه کمکی می‌خواهید. طرف مقابل می‌تواند جمله‌اش را تکرار کند یا ساده‌تر بگوید و گفت‌وگو از همان‌جا ادامه پیدا کند.

• برای درخواست تکرار: «Sorry, could you say that again?» یعنی «ببخشید، می‌توانید دوباره بگویید؟» وقتی صدا را خوب نشنیده‌اید، این عبارت مناسب است.
• برای فهمیدن معنی: «What does that mean?» یعنی «این یعنی چه؟» اگر واژه‌ای برایتان ناآشناست، به آن اشاره کنید و معنی‌اش را بپرسید.
• برای فرصت‌گرفتن: «Let me think for a moment.» یعنی «بگذارید یک لحظه فکر کنم.» لازم نیست برای پاسخ‌دادن عجله کنید.
• برای پایان مؤدبانه: «It was nice talking to you.» یعنی «از گفت‌وگو با شما خوشحال شدم.» بعد از آن می‌توانید بگویید: «See you later.» یعنی «بعداً می‌بینمت.»

برای نمونه، اگر کسی درباره علاقه‌تان پرسید و واژه‌ای را نفهمیدید، مکالمه را رها نکنید. بگویید: «Sorry, could you say that again?» اگر سؤال را فهمیدید اما هنوز پاسخ آماده نیست، با «Let me think for a moment» کمی فرصت بگیرید. سپس پاسخ کوتاهی بدهید؛ مثلاً: «I like music.» یعنی «من موسیقی را دوست دارم.» این پاسخ ساده برای ادامه گفت‌وگو کافی است.

وقتی واقعاً باید بروید، لازم نیست ناگهان مکالمه را قطع کنید. یک پایان طبیعی این است: «I have to go now. It was nice talking to you.» یعنی «الان باید بروم. از گفت‌وگو با شما خوشحال شدم.» طرف مقابل هم می‌تواند پاسخ دهد: «Nice talking to you, too. See you later.» یعنی «من هم از گفت‌وگو با تو خوشحال شدم. بعداً می‌بینمت.»

این نمونه‌ها را با نام و علاقه‌های متفاوت تمرین کنید. مثلاً یک‌بار درباره موسیقی و بار دیگر درباره بازی یا کتاب حرف بزنید. برای تمرین با کودک، نقش‌ها را عوض کنید: یک نفر سؤال را تکرار کند و نفر دیگر پس از کمی فکرکردن پاسخ بدهد. به این ترتیب، تمرین فقط حفظ‌کردن جمله‌ها نیست؛ مدیریت مکث و تمام‌کردن گفت‌وگو را هم شامل می‌شود.